Schrijver, dichter, columnist, televisiemaker, globetrotter en cabaratier. Büch's veelzijdigheid kent geen grenzen. Begerig maakt hij gebruik van elke gelegenheid om zijn vele interesses uiting te geven. Het liefst op een provoserende wijze. Met zijn scherpe columns steekt hij de draak met bekende TV-persoonlijkheden. Zijn zweterige verschijning op TV moet duidelijk maken dat het echt niet leuk is om van eiland naar eiland te moeten reizen. Zijn boeken beschrijven zijn hongerige voorliefde voor jongens en op het toneel maakt hij het publiek al spugend duidelijk hoe afschuwelijk muziek eigenlijk is.
Maar wie Lotte leest, ontdekt een kinderlijke hartstocht, droge humor, een verscholen romanticus en een ongekunstelde eenvoud.
"In de klas ontwaarde ik één droevig hoofdje. Het intigreerde mij al vanaf mijn eerst rondblik door het lokaal. Tijdens mijn toespraak ging dat hoofdje mij meer en meer boeien. Het hoofdje lachte niet, het bewoog nauwelijks en hield de mond steeds - een beetje verbaasd - open. Eerst dacht ik: wat een mooie jongen! Toen ik bezig was aan een verhaal over het volstrekt onbeduidende feit of Goethe nu wél of géén bril had gedragen en hem aankeek, kwam ik met een schok tot de conclusie dat het een meisje was: het mooiste meisje dat ik ooit zag! Ze had een hoofd lange, gitzwarte krullen en ogen waarin iedere dichter zou verzuipen; zo onmogelijk blauw waren zij.
Zij had geen mimiek. Ze had iets van ademloosheid. Ze keek mij maar aan met een blik van: wat moet die man toch? Dat wist ik - hoe verder mijn betoog voortging - eigenlijk ook niet meer. In mijn dagboek schreef ik eens: 'Iedere zaal waar ik optreed kent een Lotte, het meisje dat ik nooit bereiken zal. Daarom kan ik, met gemak, op ieder podium voor Werther spelen.' In het klaslokaal te Spijkernisse zat een Lotte van ongewone klasse. Als literatuur ergens voor uitgevonden was, dan was het voor haar.
Toen de lezing afgelopen was, bedankte de rector mij hartelijk. Hij meende dat ik het voortreffelijk gedaan had en leidde mij het lokaal uit. Nog even wierp ik een blik op het gezelschap. Lotte kon ik nauwelijk ontwaren. Ze was naar beneden gebogen. Pakte ze een boterham uit haar tas? Zocht ze naar een gummetje dat uit haar pennentasje was gevallen?"
Op basis van eigen collectie geeft deze site een overzicht van het geschreven werk
van Boudewijn Büch.
Niet volledig, maar wel alsmaar uitbreidend.
